Hoe ik werk

Als je mensen in een een andere context plaatst ontstaan nieuwe verhalen. De gothic tieners, die wachten op hun lovers, verplaats ik van hartje stad naar een  onveilig dakterras; een voetballer moet spelen in een ruimteschip.

Inspiratie haal ik uit wat ik meemaak en daar zoek ik plaatjes bij, of ik maak zelf foto’s. Dan schets ik met ballpoint aan de keukentafel tot ik de juiste compositie heb gevonden. De houtskoolschets in de definitieve afmeting, vervaag ik door er gesso, een kalkmengsel, overheen te schilderen. Mijn werk kan nu nog alle kanten op.

Het materiaal dat ik gebruik laat de bedoeling van mijn werk goed uitkomen. Lijn, kleur en streek gebruik ik door elkaar, net zoals houtskool, softpastel, eitempera en acrylverf. Ook let ik op perspectief, vergroting, intentie, doorlopen van patronen en verbindingen, en welke onderdelen op moeten vallen.

Door afstand te nemen, een foto van het werk te maken en een dag later opnieuw te beoordelen, zorg ik voor afstemming van de verschillende onderdelen.

Terwijl ik werk ontstaat een verhaal, en herbeleef ik het gebeurde op verschillende manieren. Ik probeer van alles uit: de meisjes op het dak krijgen een wankel zitelement wat de spanning verhoogt; de vrouw op de stoel heeft een bobbelige huid door het gebruik van olie-pastel; de topscoorder vecht tegen Pokemons.

Ik werk door tot ik een balans vind. Als ik me verbaas over het resultaat is het vaak goed gelukt. Maar als ik geen ideeën meer heb, moet ik zorgen dat ik afrond.

Dorine Kilian, 7 mei 2019

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s